داستان دو عشق

من در قامتت سخت میشکنم

دستانم را برای عشق یادگاری دار

                    روز هایم  در خیسی اشکانت قوطه می خورد

راست می گفت پیر محل که دوست داشتن مثل یخ در مشت می ماند

                                      هرچه بیشتر بفشاری زود تر آب می شود

تو آن نگاه معصوم روی ساقه خشک این برگ

 که به طراوت بهار می اندیشی

سخنت آرام چون رود و من آن سنگی که در مسیر راهت  صیقل می خورم

               من و تو از جنس باران ولی دور از هم

                                        یکی این سوی کو ه دیگری آن سوی دریا

یکی هم جنس عشق و یکی هم جنس محبت

آه چه راهمان دور و چه قلبهایمان نزدیک

 

چو آخر بارش همان دریا است که در دل طوفانی من جا دارد.

/ 1 نظر / 22 بازدید
مهدی

جالب بود ممنون بابت مطالب زیبات توی وبلاگ